You are hereÇok Severim Ben Baharı / Yorumu yanıtla

Yorumu yanıtla


Çok Severim Ben Baharı

By hasibece - Posted on 22 Şubat 2007

Çok severim ben baharı

 
Karamsar cümleler kurduracak tuşlara basmak istemiyorum. Oysa bu akşam ne de kötü haberler izledim televizyonda, hiç yakıştıramadım bahara. Biliyorum suçsuz olmalı bu mevsim, hiç kara leke sürdürmek ister miyim adına. Ben de inadına yazmayacağım gri tablo ortaya koyan bir yazı, inadına bahar yeşili olacak.
 
Nisan ayında doğduğumdan mı yoksa gerçekten insanın içine enerji yüklediğinden, ferahlık verdiğinden mi bilmem çok severim ben baharı. Hep dört gözle beklerim. Her şey çok başka görünür gözüme, yeşile bürünmeye başlayan doğa, çiçek açan beyaz-pembe ağaçlar, kırları süsleyen papatyalar, cıvıldaşan kuşlar, meleyen kuzular, hareketli insanlar, aşıklar... Keşke hep bahar yaşasak derim bazen, çünkü daha anlayışlıdır insanlar, daha mutludurlar, daha umutludur, sanki her şey daha yolundadır...
 
Aslında düşündüm de biraz da bu sevgi çocukluğumdan. Yani 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’ndan. O kadar mutlu olurdum ki, o gün yaklaştıkça heyecan sarardı, şiirdeki gibi coşkuyla dolardım. Çok severdim etkinliklerde rol almayı, trampet çalmayı, koroda türkü söylemeyi, şiir okumayı, okulumuzu süslemeyi, dans etmeyi, oyunlarda rol almayı. Çocukluk işte o gece rahat uyku bile uyuyamazdım. Sabah hepimiz ellerimizde bahçelerimizden kopardığımız bir demet çiçek, okulda alırdık soluğu. Kimisi Atatürk büstünü süsler, kimisi okulu o baharın mis kokulu çiçekleri. O gün hiç bitsin istemezdim, yetmezdi içimdeki coşkuya, almazdı hepsini. Atatürk ne kadar ince düşünmüş, bu küçük kalpleri unutmamış, sevinç eklemiş bir de.
 
Baharı sevmeyen var mı ki, varsa da çok merak ederim doğrusu nedenlerini. Ben hiç rastlamadım sevmeyenine. İnsan aşkla doluyor. “Ya bahar da geldi, ben aşık olmak istiyorum” cümleleri yankılanmaz mı o ılık bahar rüzgarı eşliğinde. Neden fışkırır insan aşkla, özellikle bu mevsimde? Doğa içimize yansıyor, biz de doğanın bir parçasıyız, çok doğal değil mi? Çok da mutlu oluyorum, bebeği olan arkadaşlarıma, nişanlanan arkadaşlarıma, evlenecek arkadaşlarıma bu mevsimde, yakışır diyorum. Sanırım ilkbahar, sonbaharın terazinin diğer kefesindeki denge unsuru, iyi ki de var. Yoksa nereden doldururduk içimize bize tüm yıl yetecek enerjiyi? Nasıl arınırdık?
 
Bir apartman dairesine tıkılıp kalsak da baharda hiç ihmal etmem balkonumu çiçeklerle donatmayı. İnsan isterse neler yapar neler, hele ki baharda. Görmek isterim camdan baktığımda renkli çiçeklerimi, sanki içimde açarlar. Bugün pazardan alıp ektim isimlerini bilmediğim, sonbahara kadar çiçeğini eksik etmeyen, güneşi gördükçe coştukça coşan pembe, beyaz, mor, ebruli, sarı renkli çiçeklerden. “Belki İpek sizi rahat bırakmaz ama o da sevmeli sizi, dokunmalı, koklamalı nasılsa çiçek koklamayı öğrendi” diyerek ektim balkon demirine taktığım beyaz uzunca saksılara. Apartmanımızdaki komşularımız da görüp belki ekmek ister temennisini de unutmayarak ektim. Betonları güzelleştiren balkonlardan sarkan çiçekleri seviyorum çünkü. Hele balkondan taşan rengarenk çiçekleri görünce kıskanıyorum. İstiyorum ki başımı her çevirdiğimde çiçekli balkonlar göreyim, affedeyim kendimizi birazcık, betondan bu kadar bina ağları ördüğümüz için şehri.
 
Hep kırlara gitmek istiyorum baharda. Yeşilliklere koşmak istiyorum. Papatyalar toplamak istiyorum kızımın sarı bukleli saçlarına taç yapmak için. İstiyorum bütün çocuklara papatya tacı yapmak, onlar böyle umutla gülerken fotoğraflarını çekmek. Kırlara yayılmışken ben böyle mutlu, güneş batmasın istiyorum. Yeşil rengini de galiba ben bu mevsimden dolayı seviyorum.
 
Baharı ben çok seviyorum.
 
22 Nisan 2007
 
 
 
 
Not: 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun... Neşe dolsun çocuklar, gençler, yaşlılar...
 
 
 

 

Cevapla